بياريم آن را و بس باديم ( 1 ) ما شمار كننده . [ 31 - ر ] بداديم موسى را و هارون را بيان و روشناى ( 2 ) و يادگارى پرهيزگاران را . آنان كه ترسند از خداى ( 3 ) در نهان ، و ايشان از قيامت ترسان باشند . اين قرآنى است با بركت كه ما فرو فرستاديم آن را ، شما آن را منكرى ! قوله تعالى : * ( وَما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ ) * - الاية ، « من » اوّل ابتداى غايت راست ، و دوم زيادت است لتأكيد النّفى . حق تعالى گفت : ما نفرستاديم از پيش تو هيچ پيغامبرى ( 4 ) . * ( إِلَّا نُوحِي ) * ( 5 ) * ( إِلَيْه ) * ، اهل كوفه خواندند : الَّا نوحي اليه ، به « نون » و كسر « حا » على اضافة الفعل الى اللَّه تعالى على الجمع على وجه التّعظيم ، الَّا و ما وحى كرديم به او . و باقى قرّاء يوحى خواندند ، به « يا » و فتح « حا » على الفعل المجهول ، الَّا وحى كردند به او ( 6 ) . * ( أَنَّه لا إِله إِلَّا أَنَا ) * ، ضمير راجع است با شأن و كار ، يعنى انّ الامر و الشّأن ، كار و شأن چنان است كه جز من خداى نيست . * ( فَاعْبُدُونِ ) * ، مرا پرستى كه استحقاق عبادت جز مرا نيست . * ( وَقالُوا ) * ، آنگه حكايت آن كرد كه كافران گفتند ، [ گفت گفتند ] ( 7 ) : اين كافران از جمله مشركان كه گفتند : فرشتگان دختران خداىاند ، و جهودان كه گفتند : عُزَيْرٌ ابْنُ اللَّه ( 8 ) . . . ، و ترسايان ( 9 ) گفتند : . . . الْمَسِيحُ ابْنُ اللَّه ، ( 10 ) . * ( اتَّخَذَ الرَّحْمنُ وَلَداً ) * ، خداى فرزندى بگرفت . * ( سُبْحانَه ) * ، منزّه است او از آن كه او را فرزند باشد . * ( بَلْ عِبادٌ مُكْرَمُونَ ) * ، بل اين فريشتگان و عزير و عيسى بندگانىاند

--> ( 1 ) . آب : بسيم ما ، آج ، لب : بسنده‌ايم . ( 2 ) . آط ، آج ، لب : روشناييى . ( 3 ) . آط ايشان ، آب خود ، آج ، لب شان . ( 4 ) . آط : پيغامبر را . ( 5 ) . اساس و ديگر نسخه بدلها : يوحى ، به قياس با متن قرآن مجيد ، تصحيح شد . ( 6 ) . اساس : وحى كرديم ، به قياس با نسخهء آط و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد . ( 7 ) . اساس : ندارد ، از آط ، افزوده شد . ( 10 - 8 ) . سورهء توبه ( 9 ) آيهء 30 . ( 9 ) . آط ، آب ، آز كه .